พนักงานลาออกกะทันหันระหว่างทดลองงานและการเรียกร้องค่าวันหยุดพักผ่อนประจำปีตามกฎหมายแรงงาน
ผมเป็นเจ้าของร้านอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เมื่อเดือนที่แล้วผมได้ว่าจ้าง พนักงานเสิร์ฟ คนหนึ่งมาทำงาน โดยมีการทดลองงาน 90 วัน และตกลงเรื่อง ค่าจ้างรายวัน กันชัดเจน แต่หลังจากทำงานได้ 45 วัน พนักงานคนนี้กลับ ลาออกทันทีโดยไม่แจ้งล่วงหน้า และเรียกร้องให้จ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีที่เค้า "ควรจะได้รับ" ในระหว่าง 45 วันที่ทำงานไป พร้อมทั้งขู่ว่าจะฟ้อง กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน หากไม่จ่ายตามที่ขอ ผมอยากทราบว่า ตาม กฎหมายแรงงาน กรณีที่พนักงานทดลองงานลาออกกระทันหันแบบนี้ ทางเรามี สิทธิที่จะไม่จ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี ที่เค้าอ้างถึงได้หรือไม่ และข้อตกลงเรื่องค่าจ้างรายวันและการทดลองงานที่ไม่มี สัญญาจ้างเป็นลายลักษณ์อักษร จะมีผลทางกฎหมายอย่างไรบ้าง?
คำตอบจากทนาย (4)
A: ลูกจ้างต้องทำงานครบ 1 ปีก่อนจึงจะได้สิทธิลาพักร้อนตามกฎหมายครับ กรณีตามข้อเท็จจริงลูกจ้างทำงานเพียง 45 วันเท่านั้น ส่วนตามที่ท่านแจ้งว่าไม่มีสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร ก็ยังคงถือว่ามีการจ้างงานกันตามกฎหมายอยู่ครับ ข้อตกลงใด ๆ ที่ได้ตกลงกันไว้ก็มีผลสมบูรณ์ **แนะนำว่าให้เตรียมหาเอกสารหลักฐาน หลักฐานการจ้างงานหรือเริ่มงานของลูกจ้างท่านนี้ไว้ เพื่อจะสามารถใช้ชี้แจงต่อพนักงานตรวจแรงงาน หรือต่อสู้คดีในชั้นศาลครับ
A: 1. กรณีที่พนักงานทดลองงานลาออกกระทันหันแบบนี้ ทางเรามีสิทธิที่จะไม่จ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีที่เค้าอ้างถึงได้หรือไม่? ตามพรบ.คุ้มครองแรงงานกำหนดให้ลูกจ้างที่ทำงานติดต่อกันมาแล้วครบ 1 ปีมีสิทธิหยุดประจำปีไม่น้อยกว่า 6 วัน หากกรณีที่ลูกจ้างยังทำงานไม่ครบ 1 ปีนายจ้างอาจกำหนดวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้ลูกจ้างตามสัดส่วนก็ได้ เช่น ลูกจ้างทำงานมา 6 เดือน นายจ้างอาจตกลงให้วันหยุดพักผ่อนประจำปี 3 วันก็ได้ เป็นต้น อย่างไรก็ดี ในกรณีนี้ลูกจ้างทำงานมาเพียง 45 วัน กฎหมายยังไม่ได้สิทธิในวันหยุดพักผ่อนประจำปีและไม่ได้ตกลงให้สิทธิวันลาพักผ่อนแบบสัดส่วนไว้ล่วงหน้า ลูกจ้างจึงไม่สามารถเรียกร้องให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีได้ 2. ข้อตกลงเรื่องค่าจ้างรายวันและการทดลองงานที่ไม่มีสัญญาจ้างเป็นลายลักษณ์อักษร จะมีผลทางกฎหมายอย่างไรบ้าง? สัญญาจ้างแรงงาน แม้ไม่มีการทำเป็นลายลักษณ์อักษรก็มีผลสมบูรณ์และบังคับใช้ได้ตามกฎหมาย รวมถึงข้อตกลงเรื่องค่าจ้างรายวันก็สามารถตกลงได้ ดังนั้น การตกลงกันด้วยปากเปล่าและมีการทำงานจริง ก็มีผลผูกพันระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างแล้ว
A: ตามกฎหมายสิทธิในการลาพักร้อนประจำปี จะต้องทำงานครบ 1 ปีก่อนครับ ยิ่งในกรณีที่พนักงานลาออกเองแบบนี้ ยิ่งไม่สิทธิได้รับค่าชดเชยใด ๆ เลยครับ นอกจากค่าจ้างตามเวลาที่ได้ทำงานไปจริงเท่านั้น ไม่ต้องกลัวฟ้องหรอกครับ และสัญญาจ้างไม่ต้องมีสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรครับ เพราะมีกฎหมายกำหนดอยู่แล้วครับ
A: 1. การเรียกร้องค่าวันหยุดพักผ่อนประจำปี ตาม พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 30 กำหนดให้ลูกจ้างมีสิทธิในวันหยุดพักผ่อนประจำปีได้ไม่น้อยกว่า 6 วันทำงาน ต่อเมื่อลูกจ้างได้ทำงานติดต่อกันมาแล้วครบหนึ่งปี ลูกจ้างของคุณทำงานไปเพียง 45 วัน (ยังไม่ถึงหนึ่งปี) และได้ลาออกเองก่อนครบกำหนดตามกฎหมายกำหนดสิทธิ หากไม่มีข้อตกลงหรือนโยบายของร้านกำหนดไว้เป็นอย่างอื่น นายจ้างจึงไม่มีภาระผูกพันตามกฎหมายที่จะต้องจ่ายค่าชดเชยวันหยุดพักผ่อนประจำปี ให้แก่ลูกจ้างคนนี้ 2. ผลของข้อตกลงจ้างงานปากเปล่า สัญญาจ้างแรงงานไม่จำเป็นต้องทำเป็นลายลักษณ์อักษร ข้อตกลงจ้างงานด้วยวาจา (ปากเปล่า) หรือที่เกิดจากการตกลงกันด้วยวาจาถือว่า มีผลผูกพันทางกฎหมาย ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และ พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงาน ลูกจ้างยังคงได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายแรงงานทุกประการ เช่น สิทธิได้รับค่าจ้างรายวันตามที่ตกลง การทำงานล่วงเวลา และสิทธิการลาต่าง ๆ สรุปนะครับ ถึงแม้จะไม่มีสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร แต่ข้อตกลงเรื่องค่าจ้างรายวันและระยะเวลาทดลองงาน 90 วันยังคงใช้ได้ตามกฎหมาย อย่างไรก็ตาม หากเกิดข้อพิพาทและมีการร้องเรียนต่อ กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน คุณในฐานะนายจ้างควรเตรียมหลักฐานที่แสดงถึงการจ้างงานและหลักฐานการจ่ายค่าจ้างทั้งหมดไว้ เพื่อยืนยันว่าได้ปฏิบัติตามข้อตกลงและกฎหมายอย่างครบถ้วนแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องการไม่จ่ายค่าวันหยุดพักผ่อนประจำปีซึ่งเป็นไปตามหลักกฎหมาย.
