พนักงานขโมยของในที่ทำงาน ฟ้องข้อหาอะไรได้บ้าง?

การขโมยของในที่ทำงาน ถือว่าเป็นการทุจริตภายในองค์กรเป็นปัญหาใหญ่ที่สามารถส่งผลกระทบต่อธุรกิจในทุกขนาดได้และการขโมยของที่เป็นทรัพย์ของบริษัทนั้นถือได้ว่าเป็นทั้ง “การลักทรัพย์” หรือ “การยักยอกทรัพย์” ของนายจ้าง

ความแตกต่างระหว่าง ลักทรัพย์ VS ยักยอกทรัพย์ นายจ้าง

การลักทรัพย์

คือ การเอาทรัพย์สินของผู้อื่นไปโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตและไม่มีเจตนาจะคืน
ทรัพย์สินนั้น หรือที่เรียกว่าการขโมย โดยที่ผู้ถูกลักทรัพย์ไม่ทราบหรือยินยอมให้ทรัพย์สินของตนถูกเอาไป
เช่น ลูกจ้างขโมยกระเป๋าเงินจากกระเป๋าของนายจ้างไปใช้ส่วนตัว

การยักยอกทรัพย์

คือ การที่ลูกจ้างหรือผู้ที่มีหน้าที่ดูแลทรัพย์สินของนายจ้างหรือคนอื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วย แอบนำทรัพย์สินของนายจ้างไปใช้โดยมิชอบ มักจะเกิดจากการใช้ตำแหน่งของตนเองโดยแสดงตนเป็นเจ้าของในการนำทรัพย์สินไป จำนำ โอนสิทธิของทรัพย์สิน หรือนำไปใช้ประโยชน์ส่วนตัว เหมือนเป็นของตนเอง

หลักกฎหมายตามความผิดของพนักงานขโมยของในที่ทำงาน

ด่าแบบไหนเรียก “หมิ่นประมาท” รู้ไว้ก่อนโดนฟ้อง (2).png

ความผิดฐานยักยอกทรัพย์

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352

ผู้ใดครอบครองทรัพย์ของผู้อื่น หรือผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วย เบียดบังเอาทรัพย์นั้นเป็นของตนหรือบุคคลที่สามโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานยักยอก
มีโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ถ้าทรัพย์นั้นได้ตกมาอยู่ในความครอบครองของผู้กระทำความผิด เพราะผู้อื่นส่งมอบให้โดยสำคัญผิดไปด้วยประการใด หรือเป็นทรัพย์สินหายซึ่งผู้กระทำความผิดเก็บได้ ผู้กระทำต้องระวางโทษแต่เพียงกึ่งหนึ่ง

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353

ผู้ใดได้รับมอบหมายให้จัดการทรัพย์สินของผู้อื่น หรือทรัพย์สินซึ่งผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วย กระทำผิดหน้าที่ของตนด้วยประการใด ๆ โดยทุจริต
ทำให้เกิดความเสียหายแก่ประโยชน์ในลักษณะที่เป็นทรัพย์สินของผู้นั้น
มีโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 354

ถ้าการกระทำความผิดตามมาตรา 352 หรือมาตรา 353 ได้กระทำในฐานที่ผู้กระทำความผิดเป็นผู้จัดการทรัพย์สินของผู้อื่นตามคำสั่งของศาล หรือตามพินัยกรรม หรือในฐานเป็น
ผู้มีอาชีพหรือธุรกิจ อันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน
มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ความผิดฐานลักทรัพย์

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334

ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่น หรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานลักทรัพย์
มีโทษจำคุกไม่เกินสามปี และปรับไม่เกินหกหมื่นบาท

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335

ผู้ใดลักทรัพย์
               (1) ในเวลากลางคืน
               (2) ในที่หรือบริเวณที่มีเหตุเพลิงไหม้ การระเบิด อุทกภัย หรือในที่หรือบริเวณที่มีอุบัติเหตุ เหตุทุกขภัยแก่รถไฟ หรือยานพาหนะอื่นที่ประชาชนโดยสาร หรือภัยพิบัติอื่นทำนองเดียวกันหรืออาศัยโอกาสที่มีเหตุเช่นว่านั้น หรืออาศัยโอกาสที่ประชาชนกำลังตื่นกลัวภยันตรายใด ๆ
               (3) โดยทำอันตรายสิ่งกีดกั้นสำหรับคุ้มครองบุคคลหรือทรัพย์ หรือโดยผ่านสิ่งเช่นว่านั้นเข้าไปด้วยประการใด ๆ
               (4) โดยเข้าทางช่องทางซึ่งได้ทำขึ้นโดยไม่ได้จำนงให้เป็นทางคนเข้า หรือเข้าทางช่องทางซึ่งผู้เป็นใจเปิดไว้ให้
               (5) โดยแปลงตัวหรือปลอมตัวเป็นผู้อื่น มอมหน้าหรือทำด้วยประการอื่นเพื่อไม่ให้เห็นหรือจำหน้าได้
               (6) โดยลวงว่าเป็นเจ้าพนักงาน
               (7) โดยมีอาวุธ หรือโดยร่วมกระทำความผิดด้วยกันตั้งแต่สองคนขึ้นไป
               (8) ในเคหสถาน สถานที่ราชการหรือสถานที่ที่จัดไว้เพื่อให้บริการสาธารณะที่ตนได้เข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาต หรือซ่อนตัวอยู่ในสถานที่นั้น ๆ
               (9) ในสถานที่บูชาสาธารณะ สถานีรถไฟ ท่าอากาศยาน ที่จอดรถหรือเรือสาธารณะ สาธารณสถานสำหรับขนถ่ายสินค้า หรือในยวดยานสาธารณะ
               (10) ที่ใช้หรือมีไว้เพื่อสาธารณประโยชน์
               (11) ที่เป็นของนายจ้างหรือที่อยู่ในความครอบครองของนายจ้าง
               (12) ที่เป็นของผู้มีอาชีพกสิกรรม บรรดาที่เป็นผลิตภัณฑ์ พืชพันธุ์ สัตว์หรือเครื่องมืออันมีไว้สำหรับประกอบกสิกรรมหรือได้มาจากการกสิกรรมนั้น
มีโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงห้าปี และปรับตั้งแต่สองหมื่นบาทถึงหนึ่งแสนบาท
ถ้าความผิดตั้งแต่สองอนุมาตราขึ้นไป ผู้กระทำต้องมีโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่สองหมื่นบาทถึงหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท

พนักงานยักยอกทรัพย์ ลักทรัพย์ นายจ้างควรจัดการอย่างไร?

ด่าแบบไหนเรียก “หมิ่นประมาท” รู้ไว้ก่อนโดนฟ้อง (3).png

เมื่อพนักงานมีการยักยอกทรัพย์หรือ ลักทรัพย์จากนายจ้าง นายจ้างควรดำเนินการอย่างรอบคอบและเป็นระบบ ตามขั้นตอนที่ช่วยรักษาผลประโยชน์ขององค์กรและความเป็นธรรมสำหรับทุกฝ่าย ดังนี้

1. การตรวจสอบข้อเท็จจริง

นายจ้างต้องรวบรวมหลักฐานที่ชัดเจนและน่าเชื่อถือ เช่น เอกสารบัญชี พยานบุคคล หรือภาพจากกล้องวงจรปิด เพื่อพิสูจน์ความผิดของพนักงาน รวมทั้งต้องมีการสอบสวนเบื้องต้นเพื่อหาข้อเท็จจริงจากแหล่งข้อมูลอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง

2. การดำเนินการภายในองค์กร

พนักงานที่ถูกกล่าวหาควรได้รับโอกาสในการชี้แจงข้อกล่าวหาก่อน โดยนายจ้างต้องจัดการอย่างเป็นธรรม เพื่อให้พนักงานมีสิทธิ์ตอบหรือปฏิเสธข้อกล่าวหาที่เกิดขึ้น หลังจากการสอบสวนเสร็จสิ้น นายจ้างอาจพิจารณาระงับการปฏิบัติงานของพนักงานที่สงสัยว่ากระทำผิดชั่วคราว เพื่อป้องกันความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นต่อองค์กร

3. การแจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ

เมื่อรวบรวมหลักฐานเสร็จสิ้น นายจ้างควรนำไปแจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพื่อให้การดำเนินคดีเป็นทางการ การแจ้งความจะช่วยให้การสืบสวนสอบสวนมีความชัดเจนและอาจนำไปสู่การจับกุมผู้กระทำผิดได้

4. การดำเนินการทางวินัย

หากพบว่าพนักงานมีความผิดจริง นายจ้างสามารถดำเนินการตามระเบียบวินัยของบริษัท เช่น การแจกใบเตือน การพักงาน หรือการเลิกจ้าง ขึ้นอยู่กับความร้ายแรงของการกระทำผิด โดยต้องมีเหตุผลที่ชัดเจนและสอดคล้องกับนโยบายของบริษัท เพื่อให้เป็นธรรมและป้องกันการฟ้องร้องภายหลัง

5. การปรับปรุงระบบควบคุมภายใน

นายจ้างควรตรวจสอบและปรับปรุงระบบการควบคุมภายในองค์กร เพื่อหาจุดอ่อนและเสริมประสิทธิภาพของระบบ เช่น การตรวจสอบภายในอย่างสม่ำเสมอ การแบ่งแยกหน้าที่อย่างชัดเจน และ
การใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ในการควบคุมการเงินและบัญชี เพื่อป้องกันการทุจริตในอนาคต

บทความที่คุณอาจสนใจ

ตัวอย่างคำพิพากษา

ด่าแบบไหนเรียก “หมิ่นประมาท” รู้ไว้ก่อนโดนฟ้อง (4).png

ตัวอย่างคำพิพากษา การยักยอกทรัพย์เจ้านาย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3324/2560

ความผิดฐานยักยอกทรัพย์ไม่ใช่ความผิดเฉพาะตัวของผู้ครอบครองทรัพย์เพียงผู้เดียวเท่านั้น
ผู้อื่นก็อาจร่วมกระทำความผิดกับผู้ครอบครองทรัพย์ได้ หากได้ร่วมมือร่วมใจกันกระทำการยักยอกกับผู้ได้รับมอบหมายให้ครอบครองทรัพย์ แม้จำเลยที่ 4 เป็นบุคคลภายนอกมิใช่พนักงานห้างหุ้นส่วนจำกัดโจทก์ร่วม
ก็ตาม แต่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นพนักงานห้างหุ้นส่วนจำกัดโจทก์ร่วมโดยยินยอมให้จำเลยที่ 1 นำเช็คไปเข้าบัญชีเงินฝากของจำเลยที่ 4 เมื่อธนาคารเรียกเก็บเงินตามเช็คนั้น เงินตามเช็คของโจทก์ร่วมจึงเข้าไปอยู่ในบัญชีเงินฝากของจำเลยที่ 4 ซึ่งถือได้ว่าจำเลยที่ 4เป็นผู้ครอบครองเงินตามเช็คของโจทก์ร่วมแล้ว และ
เมื่อจำเลยที่ 4 ไปถอนเงินตามเช็คจากบัญชีของตน จำเลยที่ 4 จึงมีความผิดฐานเป็นตัวการร่วม กับจำเลยที่ 1 ฐานยักยอกทรัพย์ได้ ตาม ป.อ. มาตรา 352 วรรคแรก ประกอบมาตรา 83

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6811/2559

ตามสัญญาประนีประนอมยอมความโจทก์ยังไม่ได้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดิน เพียงแต่โจทก์อยู่ในฐานะจดทะเบียนสิทธิได้ก่อนผู้อื่นเท่านั้น ความผิดฐานยักยอกตาม ป.อ. มาตรา 352 จะต้องได้ความในเบื้องต้นเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ เมื่อที่ดินพิพาทยังเป็นของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 4 อยู่ โจทก์ไม่อาจอ้างได้ว่าโจทก์ถูกผู้อื่นยักยอกทรัพย์ได้และสิทธิดังกล่าวที่โจทก์มีอยู่ ไม่ใช่ทรัพย์ตามความหมายของ ป.อ. มาตรา 352 ซึ่งหมายถึงทรัพย์ที่มีรูปร่าง จึงไม่อาจถูกยักยอกได้ เมื่อทางนำสืบของโจทก์เองโจทก์มิเคยได้มอบหมายให้จำเลยที่ 5 นำสิทธิเรียกร้องของโจทก์ไปดำเนินการใดๆ เป็นเรื่องที่จำเลยที่ 5 ไปดำเนินการโดยพลการ เงินที่ได้มาจึงมิใช่เงินที่จำเลยที่ 5 จะต้องส่งมอบให้แก่โจทก์ โจทก์มีแต่สิทธิที่จะบังคับให้เป็นไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความเท่านั้น

ตัวอย่างคำพิพากษา การลักทรัพย์เจ้านาย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2966/2539

ความผิดฐานลักทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(11) วรรคแรกนั้น ขึ้นอยู่กับตัวทรัพย์ที่ลักว่าเป็นของนายจ้างหรืออยู่ในความครอบครองของนายจ้างหรือไม่ หาได้จำกัดว่าต้องเป็น
การลักทรัพย์ที่นายจ้างมอบหมายให้ลูกจ้างครอบครองดูแลรับผิดชอบเท่านั้นดังที่จำเลยฎีกาแต่อย่างใดไม่
ดังนั้น แม้จำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างจะไม่มีหน้าที่เกี่ยวกับทรัพย์ของกลางที่จำเลยลักไปรวมทั้งทรัพย์สินใด ๆ ในคลังสินค้าของผู้เสียหายซึ่งเป็นนายจ้างของจำเลย การกระทำของจำเลยก็เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 (11) วรรคแรก

ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะถือว่าผู้ใดกระทำความผิดฐานลักทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะซึ่งจะต้องรับโทษหนักขึ้นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 ทวินั้น จะต้องดูที่เจตนาของผู้กระทำความผิดเป็นสำคัญว่าต้องการใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การกระทำผิดหรือการพาทรัพย์นั้นไป หรือเพื่อให้พ้นการจับกุมหรือไม่ ส่วนยานพาหนะที่ใช้ในการกระทำความผิดนั้นจะเป็นของผู้ใดหาใช่ข้อสำคัญไม่ เมื่อข้อเท็จจริงในคดีนี้ได้ความว่าจำเลยเป็นลูกจ้างของผู้เสียหายมีหน้าที่ขับรถลักเอาน้ำมันพืช 24 ขวด และปลากระป๋อง 100กระป๋อง จากคลังสินค้าของผู้เสียหายไปแล้วนำไปวางไว้บนรถยนต์กระบะของผู้เสียหายขับออกไปจากที่เกิดเหตุ เช่นนี้ย่อมเห็นเจตนาของจำเลยได้ชัดแจ้งว่าจำเลยมีเจตนาใช้รถยนต์กระบะคันดังกล่าวเพื่อสะดวกแก่การพาทรัพย์นั้นไป กรณีหาใช่เป็นเรื่องที่จำเลยลักทรัพย์ของผู้เสียหายขณะที่บรรทุกอยู่บนรถซึ่งจำเลยมีหน้าที่ขับบรรทุกขนส่งแต่อย่างใดไม่ การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานลักทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะซึ่งต้องรับโทษหนักขึ้นตาม ป.อ.มาตรา 336 ทวิ

ลูกจ้างที่มีหน้าที่ขับรถได้ลักเอาน้ำมันพืช 24 ขวด และปลากระป๋อง 100กระป๋อง จากคลังสินค้าของนายจ้างไปแล้วนำไปวางไว้บนรถยนต์กระบะของผู้เสียหายขับออกไปจากที่เกิดเหตุ ถือว่ามีความตั้งใจที่จะลักทรัพย์ของนายจ้าง และต้องรับโทษหนักขึ้นอีกเพราะใช้ยานพาหนะในการขนน้ำมันพืช 24 ขวด และ
ปลากระป๋อง 100 กระป๋องออกมาขายด้วย

บทสรุป

การจัดการกับพนักงานที่ยักยอกทรัพย์และลักทรัพย์เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน ซึ่งนายจ้างต้องดำเนินการด้วยความระมัดระวังในการตัดสินใจ โดยการรวบรวมหลักฐานและพยานให้ครบถ้วนเพื่อให้ได้ข้อมูลที่ชัดเจนและถูกต้อง การดำเนินการทุกขั้นตอนต้องทำอย่างรอบคอบเพื่อให้ความเป็นธรรมแก่พนักงาน
พร้อมทั้งรักษาผลประโยชน์ของบริษัท การปฏิบัติตามขั้นตอนดังกล่าวจะช่วยให้บริษัทสามารถจัดการกับปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ และป้องกันไม่ให้เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอีกในอนาคต

⭐️ ปรึกษาทนายเบื้องต้นฟรี ง่ายๆผ่านทาง Free Q&A โดยไม่จำเป็นต้องระบุตัวตน

Q : โดนแจ้งความบอกว่าลักทรัพย์นายจ้าง

Q : คดีลักทรัพย์นายจ้าง ศาลนัดครั้งแรกหลังจากประกันตัว ควรเตรียมอะไรไปบ้าง

Q : คดีลักทรัพย์นายจ้าง ได้ชดใช้ค่าเสียหายหมดแล้วจะได้ติดคุกไหมคะ